Εμείς και το Ελαιόλαδο

Αποκτήσαμε τα πρώτα ελαιόδενδρά μας το 1997, εξ αιτίας της επιθυμίας μας να ασχολούμαστε λίγο με χειρωνακτική εργασία σαν χόμπι και να εσοδεύουμε, αντί να αγοράζουμε, το ελαιόλαδο που χρειαζόταν η οικογένειά μας ετησίως.

Διαλέξαμε, από όλα τα ελαιοκτήματα που πωλούνταν ό,τι μας άγγιξε πιο πολύ συναισθηματικά, ένα πρώτης τάξης κριτήριο επιλογής κατά τη γνώμη μας όταν μιλάμε για χόμπι.

Έτσι, σταθήκαμε ένα ζεστό καλοκαιρινό απόγευμα σε ένα ελαιόκτημα στην κεντροδυτική Ελλάδα, στο νομό Φωκίδας, στα πόδια του χωριού Τολοφώνα, στον τωρινό δήμο Δωρίδας, σε μια κοιλάδα με έντονα ξηροθερμικές συνθήκες, με νότιο προσανατολισμό, απαγκιασμένη με λόφους από το βοριά, που τη διασχίζει ένα μικρό ποτάμι, που το νερό του τρέχει μόνο το χειμώνα.

Ακούσαμε πουλιά να κελαηδούν, η παρουσία μας μάλιστα τρόμαξε μια κουκουβάγια που εγκατέλειψε τη φωλιά της στην κουφάλα ενός ελιόδενδρου, τρομάξαμε με την παρουσία μας μια δεντρογαλιά που βιάστηκε να σκαρφαλώσει και να κρυφτεί σε μια ξερολιθιά στα όρια του κτήματος, που φύτρωναν άγριοι θάμνοι, είδαμε μια χελώνα να σέρνεται στο ξερό γρασίδι ψάχνοντας νερό.

Ένας τόπος ζωντανός, σκεφθήκαμε. Και τον συμπαθήσαμε.

Εκείνη την ώρα το ρολόι της καμπάνας της κεντρικής εκκλησίας του χωριού σήμανε την ώρα της μέρας κι ακούστηκαν σχεδόν ταυτόχρονα ένας πλανόδιος πραματευτής που διαλαλούσε τα εμπορεύματά του, κάποιες γυναίκες που καλούσαν από μακριά η μια την άλλη και μερικά παιδιά που κραύγαζαν παίζοντας μπάλα.

Ένας τόπος ολοζώντανος, που συνταιριάζει τον άνθρωπο και τη φύση, ξανασκεφτήκαμε. Και τον αγαπήσαμε.

Πλημμυρισμένοι από εσωτερική χαρά και συναισθήματα, αποκτήσαμε το πρώτο μας λιοχώραφο και την πρώτη όμορφη εμπειρία μας με τους ελαιώνες γενικά.

Η πρώτη επαφή μας με το ελαιόλαδο ήταν κάπως πιο δύσκολη. Ρωτήσαμε νέους και μεγαλύτερους αγρότες για το πρωτόκολλο καλλιέργειας κι αγοράσαμε πανεπιστημιακά συγγράμματα για το ελαιόδενδρο και το ελαιόλαδο, χωρίς να ενημερωθούμε καθόλου για την ελαιοποίηση, που την αφήσαμε άκριτα στον ελαιοτριβέα.

Τότε, για πρώτη φορά, καταλάβαμε ότι όλες οι ελιές δεν παράγουν προϊόν ίδιου προορισμού (βρώσιμες - επιτραπέζιες - άγριες) και ίδιας ακριβώς ποιότητας, ότι δεν είναι ίδιας ποικιλίας, αλλά υπάρχουν διάφορες ποικιλίες, που η κάθε μια παράγει και ένα διαφορετικό από γευσιγνωστική άποψη προϊόν, που ανάλογα με τον τόπο και το είδος του κομματιού γης που καλλιεργούνται επηρεάζονται επίσης τα γευσιγνωστικά τους γνωρίσματα (άρωμα και γεύση). Τότε καταλάβαμε ότι υπάρχουν ελαιόλαδα έξτρα παρθένα, παρθένα και υποδεέστερα, ακόμη καταλάβαμε ότι υπάρχουν και φυσικοί εχθροί της ελιάς και του λαδιού.

Καταλήξαμε σε μια σύγχρονη καλλιεργητική πρακτική, η οποία μας έδινε μια καλή αιτία να περνάμε καλά τις μέρες μας και να παράγουμε καλό και πολύ προϊόν. Αγαπήσαμε το δέντρο και τα προϊόντα που μας δίνει και αποκτήσαμε περισσότερα δένδρα.

Ώσπου το 2000 εμείς και οι καλλιεργητικές μας μέθοδοι αποτελέσαμε την αιτία του θανάτου ενός χελιδονιού από σκεύασμα που χρησιμοποιήσαμε, σύμφωνα με όλες τις προδιαγραφές και προφυλάξεις, για την καταπολέμηση του εντόμου του δάκου.

Τότε, άρχισε η πραγματική μας γνωριμία και σχέση με το δέντρο της ελιάς, τη γη του και τα προϊόντα του. Σκεφθήκαμε σοβαρά πώς μπορεί να συνυπάρξει φύση και άνθρωπος, με προοπτική επιβίωσης, δημιουργίας και ανάπτυξης αλλά και με μια όσο περισσότερο μπορεί ισορροπημένη επήρεια του κάθε είδους στο άλλο.

Ψάξαμε το ρόλο μας, τις προοπτικές μας και το χαμένο μας αυτοσεβασμό σε πιο ηλικιωμένους ανθρώπους, με μνήμες άλλων πολύ διαφορετικών εποχών, σε διαφορετικής φιλοσοφίας συγγράμματα, ειδικούς και τάσεις. Και αρχίσαμε τη βιοκαλλιέργεια. Βάλαμε νέους στόχους για την παραγωγή και τη συσκευασία.

Δύσκολα στην αρχή, δύσκολα αργότερα, δύσκολα και τώρα, κάθε φορά για άλλους λόγους.

Όμως πάντα όμορφα και συνειδητά ήσυχα... Με τη βεβαιότητα ότι κάτι καλό προσπαθήσαμε και προσπαθούμε, ειδικά και γενικά. Με αυτούς τους σεμνούς και διαχρονικούς στόχους δώσαμε στο ελαιόλαδό μας το όνομα Aspilon, που στα ελληνικά σημαίνει χωρίς ελάττωμα, τέλειο.

Αυξήσαμε την έκταση των αγρών μας και τον αριθμό των δένδρων μας. Το 2004 ιδρύσαμε μέσα στους ελαιώνες μας ένα μικρό επισκέψιμο συσκευαστήριο λαδιού.

Επιλογή μας: Να διακινούμε μόνο πρωτοκλασάτο ελαιόλαδο Aspilon.

Σκέψη μας: Να παράγουμε και να διακινούμε τέτοιο ελαιόλαδο, που εμείς οι ίδιοι ως συνειδητοποιημένοι καταναλωτές θέλουμε να καταναλώνουμε.

Απαραίτητα η ποιότητα αλλά όχι απαραίτητα η ποσότητα.

Στόχος μας: Το τέλειο.